تریبون نماز جمعه؛ صدای مسائل واقعی فریدونکنار یا بازتاب موضوعات کلی؟«مروارید سبز شالیزار، جهیزیهی دخترانِ مهتاب»نماز جمعه در کنار مردم یا در حلقه مدیران؟شورای فرهنگ عمومی فریدونکنار؛ جلسهای برای ثبت عکس یا قرارگاهی برای حل مسائل فرهنگی؟درخشش «حاج حسین» در گستره ملی؛ از استقبال ویژه آستان قدس رضوی تا نهادهای کلان کشوری در نمایشگاه مجازی کتاب تهراناز قاب دیدارها تا میز پاسخگویی؛ مردم از نماز جمعه «گزارش نتیجه» میخواهندبحران در دل وفور نعمتشورای فرهنگ عمومی فریدونکنار؛ جلسات بسیار، دستاوردهای نامشهود
در روزگار نوجوانی، در آتلیه عکاسی «ژاله» شاگرد بودم. هر غروب، شهید آیتالله سلیمانی، امامجمعه #بابلسر، با پیکان کرمرنگ کنار مطب دکتر نجفی پارک می کرد، در صف نانوایی میایستاد و دو قرص نان برمیداشت و میرفت. این تواضع ساده، برای ما نشانهای از همدلی بیپیرایه بود.
سالها بعد، در نانوایی شهر همجوار، یکی از اهالی گفت هرگز امامجمعهٔ آنجا را میان مردم ندیده است. خاطره را گفتم؛ آه کشید از فاصلهٔ تشریفاتی برخی مسئولان گفت و طعنه زد که «اینها هم برای مردم کلاس میگذارند»؛ و همشهری دیگر صریح گفت: «بعضی امامان جمعه با کلیپ و دوربین خود را میان کشاورزان و مردم نشان میدهند، اما حتی برای نان هم در صف نمیایستند.» این تفاوت، امامت در صف نان را از امامت پشت دوربین جدا میکند.
امامت، جز در منبر، در زیست روزمره معنا دارد. الگوی شهید سلیمانی، همان حضور بیحاشیه در متن زندگی مردم است؛ الگویی که امروز برای بازسازی اعتماد و نزدیکی، بیش از هر زمان به بازخوانی نیاز دارد.
دیدگاهتان را بنویسید