تریبون نماز جمعه؛ صدای مسائل واقعی فریدونکنار یا بازتاب موضوعات کلی؟
«مروارید سبز شالیزار، جهیزیهی دخترانِ مهتاب»
نماز جمعه در کنار مردم یا در حلقه مدیران؟
شورای فرهنگ عمومی فریدونکنار؛ جلسهای برای ثبت عکس یا قرارگاهی برای حل مسائل فرهنگی؟
درخشش «حاج حسین» در گستره ملی؛ از استقبال ویژه آستان قدس رضوی تا نهادهای کلان کشوری در نمایشگاه مجازی کتاب تهران
از قاب دیدارها تا میز پاسخگویی؛ مردم از نماز جمعه «گزارش نتیجه» میخواهند
بحران در دل وفور نعمت
شورای فرهنگ عمومی فریدونکنار؛ جلسات بسیار، دستاوردهای نامشهودآبفای فریدونکنار، به عنوان متولی اصلی تأمین آب شرب و بهداشت، این روزها به نماد «مدیریت ضعیف» بدل شده است. در حالی که سفره های آب زیرزمینی این شهرستان به واسطه همجواری با دریا و رودخانه، یکی از غنی ترین منابع آبی استان مازندران محسوب می شود، اما بی تدبیری و فقدان برنامه ریزی اصولی، باعث شده تا مردم در گرم ترین روزهای سال با افت فشار آب و در فصول بارندگی با طغیان فاضلاب های سطحی دست و پنجه نرم کنند. این مسئله نشان می دهد که مشکل، کمبود آب نیست؛ مشکل، کمبود «مدیریت آب» است.
➖بازی برد-برد به بهای باخت مردم
آنچه بیش از کمبود تجهیزات، نگران کننده است، رویکرد «سیاسی» به مدیریت این شهرستان است. انگار فریدونکنار به مثابه غنیمتی جنگی میان استانداران و مدیران ارشد استان دست به دست می شود تا سکوی پرتابی برای رزومه های خالی از تجربه باشد. در این میان، برخی مدیران با بهره گیری از حاشیه امنیت و سکوت های راهبردی، یک «بازی برد-برد» شخصی راه اندازی کرده اند؛ جایی که آن ها در سایه حمایت های محلی و بی اعتنایی به مشکلات واقعی مردم، بر مسند قدرت باقی می مانند و مردمِ مظلوم این خطه، تنها بازندگان این میدان اند.
➖ سکوت، خسارتی بزرگ تر از بحران آب
سکوت در برابر «ظلم مدیریتی» خطری بزرگ تر از کم آبی دارد. وقتی مدیران ضعیف، با نفوذ در برخی جایگاه ها و سوءاستفاده از سکوت های مصلحتی، به کار خود ادامه می دهند، پیامد این رفتار، نهادینه شدن بی لیاقتی و عادی سازی ناکارآمدی است. این سکوت ها به مدیران این جسارت را می دهد که هر ساله با همان نسخه های مکرر، مردم را کلافه کنند و وعده های تکراری سر بدهند. نتیجه این روند، نه فقط فرسایش سرمایه اجتماعی، که تخریب زیرساخت های حیاتی و هدررفت سرمایه های ملی است.
➖فریدونکنار، مقصدی برای مدیران بی پروا
واقعیت تلخ این است که فریدونکنار به پاتوقی برای آزمون و خطای مدیران بدل شده است؛ مدیرانی که حتی موفقیت در دهیاری روستایی را در کارنامه ندارند. این رویه، توهینی آشکار به شعور و شأن مردم این شهرستان است که همواره در سخت ترین شرایط، پای نظام و انقلاب ایستاده اند. چرا باید مردم یک شهرستان ساحلی که بخش اعظم اقتصادشان وابسته به کشاورزی و شیلات است، قربانی مدیرانی شوند که فرق میان «لوله کشی فشار قوی» و «بازی های سیاسی» را نمی دانند؟
مدیریت آبفا و به تبع آن، مدیریت ارشد شهرستان فریدونکنار، نیازمند نسلی از مدیران جهادی، متخصص و پاسخگو است. نسلی که اولویتشان نه کسب رضایت کوتاه مدت اطرافیان، که حل مشکلات زیرساختی مردم است. ما به عنوان شهروندان این خطه، از تمامی مسئولان استانی و کشوری می خواهیم که به جای نگاه ابزاری به این شهرستان، به فکر ترمیم اعتبار از دست رفته مدیریتی آن باشند. وگرنه، خاموشی در برابر این بی تدبیری ها، جبران ناپذیرترین خسران تاریخی را برای آینده فریدونکنار به همراه خواهد داشت.
فریدونکنار سزاوار بهترین هاست، نه آزمون و خطای مدیران ضعیف!
دیدگاهتان را بنویسید