ایشان عالمی مبرز و دارای اجازه اجتهاد از سخت‌گیرترین مراجع معاصر هستند. تسلط علمی و نوگرایی فقهی‌شان در فضای حوزه کاملاً شناخته شده است؛ اما آنچه بیش از علم، فضلا را مجذوب می‌کند، تواضع بی‌نظیر ایشان است. زمانی که درس خارجشان به یکی از پررونق‌ترین دروس قم تبدیل شد، صرفاً برای جلوگیری از شائبه پیشی گرفتن تعداد شاگردان از درس پدر بزرگوارشان، آن کلاس پربار بیست‌ساله را تعطیل کردند تا نشان دهند حفظ حریم ولایت، از نام و نشان شخصی بسیار مهم‌تر است.

امروز برخی سعی دارند با پیش کشیدن شبهاتی، این انتخاب را زیر سؤال ببرند؛ در حالی که این اتفاق صرفاً از مسیر قانونی مجلس خبرگان و با احراز دقیق شایستگی‌ها صورت گرفته است. اگر شخصیتی در مکتب حکمرانی پدری چون رهبر شهید رشد کند و به بصیرت و تقوای سیاسی برسد، حضور او یک «امانت‌داری هوشمندانه» است، نه یک امتیاز ناحق. حتی در بسیاری از نظام‌های شناخته‌شده جهان نیز انتقال تجربه مدیریتی در خانواده‌های نخبه امری پذیرفته شده است؛ با این تفاوت که در مردم‌سالاری دینی، این پیوند خونی مجوزی برای عبور از قانون نیست، بلکه ظرفیتی است که در ترازوی قضاوت نمایندگان ملت وزن و تایید می‌شود.

فراموش نکنیم که به فرموده امام راحل، ملاک تشخیص حق، مسیر حملات دشمن است.

حجم بی‌سابقه کینه‌توزی‌ها علیه ایشان در دو دهه گذشته، و وحشت امروز شقی‌ترین اشقیای عالم از این انتخاب، گویاترین دلیل بر حقانیت این مسیر است. سید مجتبی خامنه‌ای، این فرزند، برادر و همسر شهید که از خط مقدم دفاع مقدس تا پیچیده‌ترین میدان‌های مدیریت کلان کشور حضور مؤثر داشته، اکنون میراث‌دار مکتبی است که باج به مستکبران نمی‌دهد.

آقا جان؛ در این روزهای سخت و در میانه این جنگ بزرگ تاریخی، ملت شهادت با جان و مال و آبرو در کنارتان ایستاده‌اند.

مبارکتان باشد این جام پر بلا…