رسانهها پرسیدند، امام جمعه پاسخ داد؛ شکلگیری گفتوگویی صمیمی و بیواسطه در فریدونکناررسانه رسمی دفتر امام جمعه؛ ابزار اطلاعرسانی یا ویترین روابط عمومی؟ستادی که آینهاش را گم کردمصلی فقط برای چند ساعت جمعه نیست؛ این ظرفیت عمومی در خدمت مردم قرار گیردآسیبهای اجتماعی با هشدار درمان نمیشوند؛ فریدونکنار نقشه راه میخواهدجوانان در قاب تصاویر؛ سهم نسل جدید از تصمیمگیریهای فرهنگی فریدونکنار چیست؟روایت عاشورا در مسیر نجف تا کربلا با نمایش «در آغوش خورشید»منتقد دلسوز، دشمن نیست؛ نقدپذیری حلقه مفقوده نماز جمعه
رسانه رسمی هر نهاد عمومی، آینهای است که مردم از طریق آن عملکرد، اولویتها و میزان پاسخگویی آن نهاد را میبینند.
اگر این آینه فقط تصاویر دیدارها، حضور مسئولان در مراسمها، سخنرانیها، پیامهای مناسبتی و گزارش برگزاری برنامهها را نشان دهد، بخشی از واقعیت را بازتاب داده است؛ اما هنوز به مهمترین پرسش مردم پاسخ نمیدهد:
نتیجه این دیدارها، جلسات، سخنرانیها و برنامهها چه بوده است؟
رسانه حرفهای فقط نمیگوید «چه اتفاقی افتاد»؛ بلکه توضیح میدهد چرا اتفاق افتاد، چه مسئلهای را هدف قرار داد، چه تصمیمی گرفته شد، مسئول اجرای تصمیم چه کسی است و مردم چه زمانی باید نتیجه آن را ببینند.
پنجم مرداد، روز نماز جمعه، فرصت مناسبی است تا درباره عملکرد رسانهای دفتر امام جمعه فریدونکنار نیز پرسش شود:
کانال رسمی این نهاد تا چه اندازه ابزار اطلاعرسانی، شفافیت و پاسخگویی است و چه میزان به ویترینی برای نمایش برنامهها، دیدارها و مواضع رسمی تبدیل شده است؟
کانال ایتای نهاد امامت جمعه فریدونکنار، خود را نخستین کانال رسمی و دائمی این مجموعه معرفی کرده و هدفش را ارائه گزارشهای مربوط به ستاد و دفتر امام جمعه، دیدارها، رویکردها، رویدادها، خطبهها، سخنرانیها و رسیدگی به امور مردمی دانسته است. برای ارتباط با مدیر کانال نیز شناسهای مشخص معرفی شده است. این کانال در زمان بررسی عمومی، آرشیوی شامل حدود سههزار و هفتصد عکس، بیش از پانصد و پنجاه ویدئو و تعدادی فایل داشت.
وجود چنین آرشیوی نشان میدهد دفتر امام جمعه برای پوشش رسانهای فعالیتها ظرفیت قابلتوجهی ایجاد کرده است. انتشار فایلهای صوتی خطبهها، ارائه متن برخی خطبهها، گزارش تصویری نماز جمعه، اطلاعرسانی برنامهها و معرفی راه ارتباطی با مدیر کانال، از نقاط مثبت این رسانه محسوب میشود.
برای نمونه، در کانال علاوه بر انتشار گزارش تصویری نماز جمعه، فایلهای صوتی خطبه اول و دوم نیز در اختیار مخاطبان قرار گرفته است. در نمونهای جدیدتر نیز متن مشروح خطبهها همراه با فایل صوتی آنها منتشر شده است. این شیوه به مخاطبی که امکان حضور در مصلی را نداشته اجازه میدهد محتوای کامل خطبه را دنبال کند.
این ظرفیت رسانهای قابل احترام است؛ اما حجم بالای تصویر و ویدئو بهتنهایی معیار موفقیت یک رسانه رسمی نیست.
مهمتر از تعداد عکسها این است که چند پرسش مردم پاسخ گرفته است.
مهمتر از تعداد گزارشهای تصویری این است که چند تصمیم، مصوبه و مطالبه تا رسیدن به نتیجه دنبال شده است.
و مهمتر از انتشار سخنان مسئولان، فراهمکردن امکان پرسشگری و ارائه سند درباره عملکرد آنان است.
در صفحات عمومی بررسیشده کانال، نمونههای متعددی از گزارش دیدار با مسئولان، حضور در بندر، نشست با فرماندار و دیگر مدیران، برپایی میز خدمت و حضور در برنامههای مناسبتی دیده میشود.
برای مثال، از دیدار مسئول بسیج اصناف استان و مسئولان شهرستان با امام جمعه گزارش تصویری منتشر شده است. در گزارشی دیگر، حضور امام جمعه همراه با فرماندار و مسئولان در بندر فریدونکنار و تأکید بر اقتصاد دریامحور بازتاب یافته است. همچنین برپایی میز خدمت دستگاههای اجرایی در مصلی با عنوان «خدمت جمعه» اطلاعرسانی شده است.
اصل انتشار این گزارشها ضروری است. مردم باید بدانند امام جمعه با چه افرادی دیدار کرده، در چه برنامههایی حضور یافته و درباره چه موضوعاتی سخن گفته است.
اما خبر زمانی کامل میشود که مرحله بعدی آن نیز منتشر شود.
در دیدار مربوط به اقتصاد دریامحور، چه تصمیم یا پیشنهاد مشخصی مطرح شد؟
مسئول اجرای آن چه نهادی بود؟
چه زمانی برای پیگیری تعیین شد؟
آیا موضوع در جلسات بعدی شهرستان یا استان دنبال شد؟
و نتیجهای که برای بندر، اشتغال یا اقتصاد محلی ایجاد شد چه بود؟
در میز خدمت چند درخواست مردمی ثبت شد؟
چه موضوعاتی بیشترین تکرار را داشت؟
هر درخواست به کدام اداره ارجاع شد؟
چند مورد حل شد؟
کدام دستگاه پاسخ نداد؟
و آیا نتیجه این پیگیریها در اختیار مردم قرار گرفت؟
رسانهای که فقط لحظه آغاز یک برنامه را ثبت میکند، روایت را نیمهتمام میگذارد.
مردم تصویر برگزاری جلسه را میبینند، اما از سرنوشت موضوع جلسه بیخبر میمانند.
حضور مدیران ثبت میشود، اما مسئولیت آنان برای اجرای تصمیمات مشخص نمیشود.
عباراتی مانند «تأکید شد»، «بررسی شد»، «موضوعات مطرح شد» و «به جمعبندی رسیدند» منتشر میشوند، اما متن جمعبندی، زمان اجرا و نتیجه نهایی در دسترس قرار نمیگیرد.
برای نمونه، در اطلاعیهای درباره فرسودگی مسیر اصلی برق مصلی و سابقه آتشسوزی اعلام شده است که امام جمعه با دادستان، فرماندار، شهردار و اعضای شورای شهر جلسه داشته و درباره اصلاح امور به جمعبندی رسیدهاند. اصل اطلاعرسانی درباره این مسئله ایمنی مهم است؛ اما مردم باید بدانند آن جمعبندی دقیقاً چه بوده، مسئول اجرا کدام دستگاه است، چه اعتباری اختصاص یافته و مشکل در چه تاریخی رفع خواهد شد.
عبارت «به جمعبندی رسیدند» پایان گزارش نیست؛ آغاز مطالبه برای اجرای جمعبندی است.
وظیفه طبیعی روابط عمومی، معرفی فعالیتها و انتقال مواضع نهاد است؛ اما روابط عمومی حرفهای نباید تنها تصویری مثبت، یکدست و بدون نقص از مجموعه خود ارائه دهد.
اگر رسانه رسمی فقط موفقیتها، استقبالها، تقدیرها، حضور پرشور مردم و رضایت مسئولان بالادستی را منتشر کند، اما درباره کاستیها، برنامههای اجرانشده، وعدههای عقبافتاده و نقدهای مردم سکوت کند، مخاطب بهتدریج احساس میکند با گزارش واقعیت روبهرو نیست؛ بلکه تصویری گزینششده از واقعیت به او ارائه میشود.
در یکی از مطالب کانال، رضایت نماینده روابط عمومی ستاد نماز جمعه استان از عملکرد ستاد فریدونکنار منتشر و از عوامل اجرایی و خادمان تقدیر شده است. انتشار ارزیابی مثبت مانعی ندارد؛ اما یک گزارش کامل باید روشن کند این ارزیابی بر اساس چه شاخصهایی انجام شده، نقاط قوت چه بوده و چه ضعفها یا پیشنهادهایی برای بهبود ارائه شده است.
ارزیابیای که فقط نتیجه مثبت آن منتشر شود، امکان سنجش عمومی ندارد.
آیا کیفیت پاسخگویی به مردم بررسی شده است؟
آیا میزان مشارکت جوانان و زنان ارزیابی شده است؟
آیا دسترسی افراد دارای معلولیت، ایمنی مصلی، کیفیت برنامههای فرهنگی، نحوه رسیدگی به درخواستها و شفافیت مالی مورد سنجش قرار گرفته است؟
آیا پیشنهادی برای رفع کاستیها ارائه شده است؟
مردم حق ندارند انتظار داشته باشند یک نهاد بدون خطا باشد؛ اما حق دارند انتظار داشته باشند خطاها و کمبودهای آن پنهان نشود.
رسانهای که درباره ضعفهای خود نیز صادقانه سخن میگوید، اعتماد بیشتری ایجاد میکند. در مقابل، رسانهای که همیشه از موفقیت، شکوه، استقبال و رضایت سخن میگوید، حتی گزارشهای درستش نیز ممکن است در نگاه مخاطب تبلیغاتی جلوه کند.
عکس، فیلم و طراحی گرافیکی ابزارهای مهم رسانهایاند. یک تصویر خوب میتواند فضای رویداد را منتقل کند و ویدئو میتواند سخنان را بدون واسطه در اختیار مردم قرار دهد.
اما تصویر نمیتواند جای سند را بگیرد.
تصویر یک جلسه نشان نمیدهد چه مصوبهای تصویب شده است.
عکس حضور یک مدیر ثابت نمیکند او تعهدی را اجرا کرده است.
فیلم سخنرانی، نتیجه مطالبه مطرحشده را اثبات نمیکند.
و مجموعهای از تصاویر نمازگزاران، بهتنهایی میزان رضایت، مشارکت یا اثر اجتماعی نماز جمعه را نشان نمیدهد.
اگر کانال رسمی هزاران عکس در آرشیو خود دارد، انتظار میرود در کنار این تصاویر، اسناد و گزارشهای مکتوب بیشتری نیز در دسترس باشد:
گزارش عملکرد سالانه دفتر امام جمعه؛
فهرست مصوبات شورای فرهنگ عمومی؛
وضعیت اجرای هر مصوبه؛
گزارش مطالبات مطرحشده در خطبهها؛
پاسخ دستگاههای مسئول؛
تعداد درخواستهای مردمی و نتیجه رسیدگی به آنها؛
برنامه سالانه ستاد نماز جمعه؛
گزارش هزینهها و منابع برنامههای عمومی؛
و ارزیابی نقاط قوت و ضعف.
در معرفی عمومی کانال، تعداد فایلهای منتشرشده در مقایسه با حجم عکس و ویدئو بسیار محدودتر است. این تفاوت بهتنهایی اثباتکننده ضعف نیست؛ زیرا برخی اسناد ممکن است بهصورت متن یا تصویر منتشر شده باشند. بااینحال، غلبه محتوای تصویری بر گزارشهای ساختاریافته، ضرورت تقویت بخش اسناد و گزارش عملکرد را یادآوری میکند.
مردم فقط به تماشای عملکرد نیاز ندارند؛ باید بتوانند آن را ارزیابی کنند.
در برخی صفحات عمومی کانال، مطالبی از کانال شخصی امام جمعه هدایت شده یا محتوای تولیدشده در کانالهای دیگر بازنشر شده است. همچنین در کنار گزارشهای رسمی ستاد، شعر، اطلاعیه برنامههای دیگر مجموعهها و مطالب سیاسی و مذهبی نیز دیده میشود.
بازنشر محتوای مرتبط فینفسه ایرادی ندارد؛ اما رسانه رسمی باید هویت و مأموریت روشن داشته باشد.
مخاطب باید بتواند بهسادگی تشخیص دهد:
کدام مطلب گزارش رسمی دفتر امام جمعه است؟
کدام محتوا دیدگاه شخصی امام جمعه محسوب میشود؟
کدام مطلب از رسانه یا کانال دیگری بازنشر شده است؟
کدام متن، مصوبه یا موضع رسمی یک نهاد است؟
کدام گزارش توسط روابط عمومی تولید شده است؟
و کدام محتوا صرفاً برای اطلاعرسانی عمومی منتشر میشود؟
مخلوطشدن مطالب شخصی، رسمی، مناسبتی، سیاسی، مذهبی و تبلیغ برنامههای دیگر مجموعهها، دسترسی مردم به اطلاعات اصلی عملکرد را دشوار میکند.
کانال رسمی بهتر است برای هر نوع محتوا برچسب ثابت و روشنی داشته باشد؛ مانند:
«گزارش رسمی دفتر»،
«موضع رسمی امام جمعه»،
«مصوبات شورای فرهنگ عمومی»،
«پیگیری مطالبات مردم»،
«پاسخ دستگاهها»،
«گزارش مالی»،
«بازنشر»،
«اطلاعیه عمومی»
و «دیدگاه شخصی».
این تفکیک ساده، اعتبار رسانه را افزایش میدهد و مانع ابهام میان موضع شخصی و اطلاعیه رسمی میشود.
در معرفی رسمی کانال، راه ارتباط با مدیر آن درج شده است؛ این اقدام مثبتی است و امکان ارسال پیام را فراهم میکند.
اما ارتباط دوطرفه فقط با معرفی شناسه مدیر کانال شکل نمیگیرد.
مردم باید بدانند:
پیامهای ارسالی چه زمانی خوانده میشوند؟
چه نوع درخواستهایی پذیرفته میشوند؟
آیا برای درخواستها شماره یا رسید پیگیری صادر میشود؟
چه کسی مسئول پاسخگویی است؟
حداکثر زمان پاسخ چه مقدار است؟
آیا پرسشهای انتقادی نیز منتشر و پاسخ داده میشوند؟
و اگر پیامی بیپاسخ ماند، شهروند از چه مسیری میتواند موضوع را دنبال کند؟
رسانه نماز جمعه، براساس کارکرد تعاملی این نهاد، نباید مخاطب را تنها دریافتکننده پیام بداند. در ادبیات مربوط به کارکرد رسانهای نماز جمعه نیز بر ارتباط مستقیم و دوسویه با مخاطب تأکید شده است؛ یعنی مردم نباید در جایگاه شنوندهای منفعل باقی بمانند.
اگر مردم فقط بتوانند اخبار و سخنان رسمی را ببینند، اما پرسشهایشان در کانال بازتاب پیدا نکند، رسانه همچنان یکطرفه است.
دفتر امام جمعه میتواند هر هفته بخشی با عنوان «پرسش مردم، پاسخ مسئولان» منتشر کند.
در این بخش، چند پرسش پرتکرار شهروندان بدون ذکر مشخصات شخصی مطرح شود و دفتر امام جمعه، دستگاه مربوط یا مسئول اجرایی پاسخ دهد.
پرسشهای دشوار نیز نباید حذف شوند.
اگر مردم درباره عملکرد شورای فرهنگ عمومی، نتیجه یک مطالبه، هزینه برنامهها یا نحوه انتخاب افراد سؤال دارند، پاسخ صریح به این پرسشها بیش از دهها محتوای تبلیغاتی اعتماد ایجاد میکند.
یکی از مشکلات رسانههای روابط عمومی این است که هر برنامه پس از انتشار خبر آن فراموش میشود.
امروز جلسهای برگزار میشود.
فردا دیداری دیگر منتشر میشود.
چند روز بعد مناسبت تازهای میرسد.
بهتدریج خبر قبلی در میان تصاویر و پیامها گم میشود و کسی نمیداند سرنوشت موضوع چه شد.
رسانه رسمی دفتر امام جمعه باید حافظه مطالبات مردم باشد.
اگر در خطبهای درباره جاده، برق، کشاورزی، برنج، بندر، اشتغال یا آسیبهای اجتماعی سخن گفته شده، کانال باید آن مطالبه را تا پایان دنبال کند.
برای هر مسئله میتوان یک شناسه ثابت تعریف کرد:
«پرونده جاده امام رضا»،
«پرونده بازار برنج»،
«پرونده برق شهرستان»،
«پرونده مصوبات فرهنگی»،
«پرونده آسیبهای اجتماعی»
و «پرونده مطالبات جوانان».
تمام اخبار، نامهها، پاسخها و مراحل پیشرفت هر موضوع زیر همان شناسه قرار گیرد. در این صورت، مردم با جستوجوی یک عنوان میتوانند مسیر کامل مطالبه را مشاهده کنند.
همچنین هر پرونده باید یکی از وضعیتهای زیر را داشته باشد:
در حال بررسی؛
ارجاعشده به دستگاه مسئول؛
دارای وعده زمانی؛
در حال اجرا؛
متوقفشده؛
یا به نتیجه رسیده.
این ساختار، رسانه را از آرشیو پراکنده تصاویر به سامانه پیگیری عمومی تبدیل میکند.
انتشار متن و فایل صوتی خطبهها یکی از نقاط قوت کانال است. برای نمونه، متن مشروح و صوت خطبههای نماز جمعه ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ منتشر شده و در نمونههای پیشین نیز فایلهای جداگانه خطبه اول و دوم در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.
اما بسیاری از شهروندان فرصت شنیدن فایل صوتی پانزده یا بیستدقیقهای یا خواندن متن طولانی خطبه را ندارند.
کانال میتواند در کنار نسخه کامل، خلاصهای دقیق و ساختاریافته منتشر کند:
موضوع اصلی خطبه چه بود؟
چه مسئله محلی مطرح شد؟
خطیب از کدام دستگاه مطالبه کرد؟
چه پیشنهاد یا راهکاری ارائه شد؟
آیا وعده یا زمانبندی مشخصی بیان شد؟
پیگیری بعدی چه زمانی انجام میشود؟
در این صورت، مخاطب هم به متن کامل دسترسی دارد و هم میتواند پیام و مطالبات اصلی را در چند دقیقه دریافت کند.
همچنین باید میان سخنان اخلاقی و دینی، تحلیل سیاسی و مطالبات اجرایی شهرستان تفکیک ایجاد شود تا بخشهای مختلف خطبه قابل جستوجو باشند.
تعداد عکس، ویدئو و پست میتواند میزان فعالیت رسانهای را نشان دهد، اما معیار اثرگذاری نیست.
برای ارزیابی رسانه رسمی دفتر امام جمعه، شاخصهای مهمتری وجود دارد:
چند پرسش مردمی دریافت شده است؟
چند پرسش پاسخ گرفته است؟
میانگین زمان پاسخگویی چقدر بوده است؟
چند مطالبه عمومی ثبت شده است؟
چند مطالبه به نتیجه رسیده است؟
چند دستگاه اجرایی پاسخ رسمی دادهاند؟
چند نقد یا اصلاحیه منتشر شده است؟
چند سند، مصوبه و گزارش عملکرد در دسترس قرار گرفته است؟
چند جوان، زن، کشاورز، کارگر، هنرمند و شهروند عادی در تولید محتوا یا بیان مطالبات حضور داشتهاند؟
چند خبر به مرحله «گزارش نتیجه» رسیده است؟
رسانهای که در یک سال هزاران تصویر منتشر کند، اما نتواند یک گزارش روشن از نتیجه مطالبات مردم ارائه دهد، از نظر تولید محتوا فعال و از نظر پاسخگویی کماثر است.
در مقابل، حتی یک کانال کوچک میتواند با انتشار اسناد، پاسخ به پرسشها و پیگیری منظم مسائل، به مرجع قابل اعتماد مردم تبدیل شود.
در بخش بزرگی از رسانههای اداری، مدیران سخن میگویند و مردم شنوندهاند.
مسئول وارد جلسه میشود، سخنرانی میکند، توصیهای بیان میشود و تصاویر آن منتشر میشود. سهم مردم معمولاً حضور در تصویر یا شنیدن سخنان است.
اما رسانه دفتر امام جمعه، اگر خود را رسانه مردم و رسیدگی به امور آنان میداند، باید صدای شهروندان را نیز بازتاب دهد.
کشاورزان چه میگویند؟
جوانان چه دغدغهای دارند؟
زنان و مادران چه مطالبهای دارند؟
کارگران، هنرمندان، خبرنگاران، معلمان و ساکنان محلات درباره عملکرد نهادهای عمومی چه نظری دارند؟
آیا کسی که نقد دارد نیز فرصت حضور در رسانه رسمی پیدا میکند؟
انتشار صدای مردم نباید فقط به پیام تشکر از امام جمعه یا تأیید برنامهها محدود شود.
رسانه زمانی معتبر است که صدای موافق، منتقد و مطالبهگر را ـ در چهارچوب اخلاق و قانون ـ منعکس کند.
ممکن است دفتر امام جمعه با برخی نقدها موافق نباشد؛ در این صورت میتواند پاسخ خود را نیز در کنار آن منتشر کند. حذف پرسش، مسئله را از میان نمیبرد؛ فقط آن را به رسانهها و فضاهای غیررسمی منتقل میکند.
هیچ رسانهای از اشتباه مصون نیست. ممکن است تاریخ، نام، آمار، نقلقول یا توضیح یک رویداد نادرست منتشر شود.
اعتبار رسانه به بیخطابودن آن نیست؛ به نحوه برخوردش با خطا وابسته است.
کانال رسمی باید سیاست روشنی برای اصلاح مطالب داشته باشد:
اگر خبری اشتباه بود، همان مطلب تصحیح شود.
اگر نقلقولی دقیق نبود، اصلاحیه منتشر گردد.
اگر برنامهای لغو شد، دلیل آن اعلام شود.
اگر وعدهای تحقق نیافت، سکوت نشود و توضیح داده شود.
و اگر نقدی درست بود، پذیرش و اصلاح عملکرد به اطلاع مردم برسد.
پاککردن بیتوضیح مطلب یا نادیدهگرفتن اشتباه، اعتماد مخاطب را کاهش میدهد. انتشار اصلاحیه نشانه ضعف نیست؛ نشانه حرفهایبودن رسانه است.
کانال رسمی دفتر امام جمعه فریدونکنار میتواند بدون هزینه سنگین، ساختار خود را به رسانهای پاسخگوتر تبدیل کند.
در پایان هر ماه، گزارش ثابتی منتشر شود که شامل این موارد باشد:
تعداد دیدارها و جلسات؛
موضوع و نتیجه هر جلسه؛
مطالبات مطرحشده؛
دستگاه مسئول؛
زمان تعیینشده؛
وضعیت پیگیری؛
تعداد درخواستهای مردمی؛
تعداد درخواستهای حلشده؛
مصوبات شورای فرهنگ عمومی؛
فعالیتهای ستاد نماز جمعه؛
و برنامه ماه آینده.
همچنین در پایان هر فصل، نشست رسانهای برگزار شود و خبرنگاران بتوانند درباره عملکرد دفتر امام جمعه و شورای فرهنگ عمومی پرسش کنند.
برای هر مطالبه، پروندهای قابل جستوجو ایجاد شود.
مطالب رسمی از بازنشرها و دیدگاههای شخصی جدا شوند.
گزارشهای تصویری به متن تصمیمات و نتایج پیوند داده شوند.
پرسشهای مردم همراه با پاسخ منتشر شوند.
و سالانه گزارشی جامع از نقاط قوت، ضعف، هزینهها، نتایج و برنامه آینده ارائه شود.
چنین کانالی فقط ویترین فعالیتهای دفتر امام جمعه نخواهد بود؛ به حافظه عمومی شهرستان و ابزاری برای نظارت مردم تبدیل میشود.
هدف نهایی فعالیت رسانهای، افزایش تعداد پستها نیست.
رسانه باید اعتماد تولید کند.
اعتماد زمانی شکل میگیرد که مردم بدانند اطلاعات مهم از آنان پنهان نمیشود؛ پرسشهایشان شنیده میشود؛ مطالبات پس از انتشار یک خبر فراموش نمیشوند؛ مسئولان برای وعدههایشان پاسخ میدهند و رسانه رسمی فقط هنگام موفقیت سخن نمیگوید.
کانال دفتر امام جمعه فریدونکنار ظرفیت تبدیلشدن به یک رسانه مؤثر محلی را دارد.
آرشیو گسترده تصویری، انتشار خطبهها، پوشش برنامهها و معرفی راه ارتباطی با مدیر کانال، زیرساخت اولیه این مسیر را فراهم کرده است. اما گام بعدی باید عبور از «خبر برگزاری» به «گزارش نتیجه» و از «روابط عمومی یکطرفه» به «رسانه پاسخگو» باشد.
پنجم مرداد فرصتی است تا دفتر امام جمعه به مردم گزارش دهد:
در یک سال گذشته چند پرسش از طریق کانال دریافت شده است؟
چند مورد پاسخ گرفته است؟
چند مطالبه مردمی تا رسیدن به نتیجه پیگیری شده است؟
چند مصوبه شورای فرهنگ عمومی منتشر شده است؟
چند گزارش درباره اجرای مصوبات در دسترس قرار گرفته است؟
چند خبر از مرحله «برگزاری جلسه» به مرحله «اعلام نتیجه» رسیده است؟
چه تعداد نقد در کانال بازتاب یافته و به آن پاسخ داده شده است؟
و برنامه رسانهای یک سال آینده چیست؟
مردم با انتشار تصاویر و اخبار فعالیتها مخالفتی ندارند. آنان فقط میخواهند در کنار هر تصویر بدانند چه تصمیمی گرفته شده و پس از هر سخنرانی ببینند چه اقدامی انجام شده است.
رسانهای که فقط نشان دهد مسئولان کجا بودهاند، یک تقویم تصویری تولید میکند.
رسانهای که توضیح دهد مسئولان چه کردهاند، چرا انجام دادهاند، چه نتیجهای گرفتهاند و در برابر چه چیزی پاسخگو هستند، اعتماد عمومی میسازد.
پرسش پایانی روشن است:
کانال رسمی دفتر امام جمعه فریدونکنار قرار است تنها ویترین دیدارها و مراسمها باشد یا به رسانهای برای شفافیت، پیگیری مطالبات و پاسخگویی به مردم تبدیل شود؟
پاسخ این پرسش نه در تعداد عکسها و ویدئوها، بلکه در تعداد اسناد منتشرشده، پرسشهای پاسخگرفته و مطالباتی دیده میشود که تا رسیدن به نتیجه رها نشدهاند.
دیدگاهتان را بنویسید